ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Ο νέος – μεθοδολογικά - τύπος Πανεπιστημιακών σπουδών χωρίς σύνορα και τοίχους είναι συνέχεια του προηγουμένου και όχι ένα άλλο Πανεπιστήμιο...

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά
 

Το Πανεπιστήμιο δεν βρίσκεται, δεν ακουμπά στα σύννεφα. Είναι ένας θεσμός που εδράζεται και τροφοδοτείται από την κοινωνία, παίρνει σάρκα, οστά και μορφή από αυτήν. Είναι απόλυτα φυσιολογικό και αναμενόμενο για το Πανεπιστήμιο, όταν το σύστημα ανάψει το πράσινο φως, να (ανά)δομείται με βάση τη λογική κόστους - οφέλους, όπως τουλάχιστον αυτό (το σύστημα) την αντιλαμβάνεται και την επιβάλλει Η άποψη ότι μπορεί το Πανεπιστήμιο να αυτονομείται στον υπέρτατο βαθμό κατά βούληση, είναι τουλάχιστον αφελής. Η Πανεπιστημιακή κοινότητα, στο σύνολό της, διαμορφώνεται και αναδιαμορφώνεται στο πλαίσιο που ορίζει η κυρίαρχη οικονομική συνιστώσα του συστήματος. Έτσι λοιπόν, και επειδή γίνεται συζήτηση στις μέρες μας,τα MOOC, το distance learning, είναι εκπαιδευτικά προϊόντα και μέθοδος που υπηρετούν ένα «ανταγωνιστικό» Πανεπιστήμιο , και όχι ένα άλλο Πανεπιστήμιο.Mε την εφαρμογή του χαμηλού budgeting cost per course και το μεθοδολογικό δίπολο «on campusexternal study» δεν αναδεικνύεται  καμιάς μορφής αντίθεση ούτε αμφισβητείται το ιδεολογικό και ακαδημαϊκό status του Πανεπιστημίου όπως βλακωδώς και αντιεπιστημονικά ισχυρίζονται. Το Πανεπιστήμιο ήταν και παραμένει ιδεολογικός μηχανισμός που κινείται με σχετική αλλά όχι απόλυτη αυτονομία στα όρια της κρατικής εξουσίας. Είναι αδιανόητο να συγχέεται η μεθοδολογία και η τεχνολογία της μαθησιακής διαδικασίας, παρά τις οποιεσδήποτε ενστάσεις μπορεί να έχει κανείς για τις πολύ ιδιαίτερες πλευρές της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, με τον ιστορικό, υπαρκτό και διαχρονικό προβληματισμό για το ρόλο του Πανεπιστημίου «εντός του συστήματος» και τις δυνατότητες αυτονόμησής του. Είναι μια μορφή αυτομαστιγώματος η προσπάθεια που κάποιοι κύκλοι βολεμένων καταβάλλουν για να πείσουν ότι το Πανεπιστήμιο μπορεί ,υπό προϋποθέσεις , να μετατραπεί σε κλειστό πνευματικό κύκλωμα με ένα απολύτως αυτόνομο αξιακό σύστημα. Θεωρώ ότι , στην προσπάθειά τους να προστατεύσουν και περιχαρακώσουν τον προσωπικό, ζωτικό, ακαδημαϊκό, και όχι μόνο, χώρο τους , παρερμηνεύουν εσκεμμένα και υπερτονίζουν τις - παραγωγικού χαρακτήρα - εξελίξεις σε ένα περιβάλλον, όπως το Πανεπιστήμιο, που αποτελεί μέρος και μηχανισμό αναπαραγωγής του ίδιου συστήματος μέσα στο οποίο αναπνέει και αναπτύσσεται. Σε τελευταία ανάλυση, είναι το οικονομικό σύστημα και ο ανταγωνισμός, που ανακατανέμει ή και αποδίδει κάθε φορά νέους ρόλους στους θεσμικούς του θεματοφύλακες. Εκείνο που φαίνεται να μένει στην πανεπιστημιακή κοινότητα είναι η αποκωδικοποίηση των ρόλων αυτών και η εκούσια ενσωμάτωση ή η ευθεία αντιπαράθεση και αντίθεση στους ρόλους αυτούς. Το τελευταίο όμως είναι πιθανό να υλοποιηθεί μόνο αν η κοινότητα αντιληφθεί τον εαυτό της ως τμήμα έστω και ως προχωρημένο φυλάκιο της συνολικής κοινωνίας και όχι ως μία αυτόφωτη πυγολαμπίδα που πετάει όπου , όποτε και όπως θέλει αγνοώντας τις κοινωνικές ανάγκες και τις διεθνείς εξελίξεις.  

Τελευταία Άρθρα

Νέα διετή προγράμματα στα ΑΕΙ...

04 Νοεμβρίου 2017

Ο Υπουργός Γαβρόγλου και οι...

Ο έντιμος άνθρωπος κυρ Παντελής...

20 Μαρτίου 2017

Αν ήταν εύκολο να αντιληφτεί...

Ερμηνεύοντας την κρίση. Σκέψεις ανάμεσα...

07 Ιανουαρίου 2017

Η πολιτική κρίση είναι όσο...

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΨΗΦΙΑΚΗ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

09 Δεκεμβρίου 2016

Περίληψη Η «εισβολή» και επιβολή...

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ...

23 Νοεμβρίου 2016

Προκαλέστε τους ανθρώπους να συνεργαστούν...

Search